Sunday, June 24, 2012

Yvirdrívarin Dawkins


Hetta er maðurin, sum samanber Gud við spagettu ódjór og flúgvandi tekannir, yeah netup, rakar eitt sindur við síðuna.
Ikki bara vantar á í hesum vánaligu samanberingum, men okkurt sigur mær, at maðurin slett ikki uppfatar hvussu vánaligar hesir yvirdrivnu samanberingar í veruleikanum eru.

Í hesum sjónbandinum, sigur hann seg nokta at vilja kjakast við kreationistar og hvør er grundin? Jú, Dawkins spyr um nakar vísindamaður hevði vilja siti á einum pallið og kjakast við ein sum pástóð at jørðin var fløtt, ella ein sum var sannførdur í børnini koma við storkinum. Eg spyrji: hví ikki?

Maðurin hevur annars tað við at yvirdríva og hetta er bara enn eitt snøgt dømið. Í veruleikanum er tað høpisleyst, at skulu líkna eitt nú ID rørðsluna við 'fløtu jarðar pástandin'! Hóast alt vóru mótstandarir av ID, noyddir til at draga ID í rættin og at fremja karakter álop (Dr Ben Carson); sí:


og ágang og enntá at frysta slíka gransking úti, við sýta hesum somu rættindir, virðing og sømdir sum hesir í fjeppast uppi í menningarlæruni. Aftur má eg spyrja, hvat í hesir hava at óttast? Tí tað er eingin loyna bangnir eru teir!

Í hesum førið ógvist eg við, at hesir gudloysingar sum forguda mannin (Dawkins) og nú enntá uppbyggja eina verju um mannin, ikki skulu síggja, at maðurin slett ikki førkar seg í veruleikans heimi.