Møtir og framløgur hesa vikuna

Í løtuni taki eg lut í nógvum møtum og tiltøkum og tí fyrireiking sum krevst og havi ikki havt stórvegis stundir til skriving. 

Eg komi at luttaka á 4 opnum møtum hesa vikuna. Ein og hvør er vælkomin, men eg hevði sett prís uppá tykkara forbønir.

Verði í Nazaret í Kaldbak klokkan 20:00, í morgin (týsdag, 19 februar) og í Siloa Fuglafirði 19:30 mikudagin (20 februar) klokkan 19:30; evnið 'tann árvakni'.

Sunnudagin 24, verði eg aftur í Siloa í Fuglafirði á familjumøtinum klokkan 11:00 og í Nazaret, í Kaldbak klokkan 18:00; evnið: 'Liva og virka í kraft Andans'

Í samband við trúarverju, so inniheldur evnið: 'Tann árvakni' fleiri punktir og snýr seg deilsvís um ikki-kristna ávirkan sum sníkir seg inn í kristnar kredsar. 

Hví er Gud ikki til? Tað veit Penn Jillette, ella onkur annar...!

Orsaka vemmiliga orðalagi í sjónbandinum.

Ein skuldi hildi, at einum noyddist at leita leingi fyri at finna nakað á so lágum støði, men nei...

Hmm...

Er tað bara eg, ella ljóðar hetta í sjónbandinum ikki sum: 'eg havi rætt og tað hevur tú ikki, tí at babba sigur tað (ella lærarin sigur tað, ella Bíblian sigur tað, ella talarin segði tað)'.

Eg havi altíð sagt tað, gudleysa grundgevingin fyri at Gud ikki er, er ikki ein grundgeving uppá nakað sum helst, uttan á sjálvan pástandin hjá nøkrum fáum sera illum ateistum! Í hesum førið, millum annað Richard Dawkins, sum samanber Gud við eina flúgvandi tekannu (mær vitandi frá einum úttalisi hjá Russell).

Føroya Trúaverjuskúlið 2013

Fleiri spyrja hvussu tilgongdin hevur verið á Føroya Trúarverjuskúla, nú skeiði er komi í helvt.

Tað harmiliga er kanska, at vit ikki eru so nógv sum tá vit byrjaðu, tá vóru vit umleið 200; men at talið fór at minka høvdu vit eisini vænta. Summi eru flutt, onkur er farin heim til Harran, nøkur innisíggja ivaleyst at hetta ikki er teirra tekoppur og onnur hava ikki havt tíð. Talið av luttakarum sum koma nokso regluliga, liggur tó um 80 í løtuni, so vit klaga ikki. Vit hava heldur ikki sum ætla var, megna at byrja átakið í Norðoyggjum.
Átakið hevur eisini verið ein roynd. Í 2011 var skeið av líknandi slag hildi í eina fulla viku. Men núverandi trúarverjuskúli skuldi væntandi vísa, um slík venjing hóskaði seg betri spjadd út yvir eitt ár, enn í samlaðum forumi, í eina viku.
Vitandi at eitt vikuskeið gevur næmingum møguleika fokusera, var tað sjálvsagt ivasamt um vit kundu megna, at halda slíkt fokus yvir eitt ár, við einum undirvísingarkvøldið um mánaðin. Higartil kann sigast at tað hava bæði verið fyrimunir og ikki.

Higartil hava vit viðgjørt evnir sum

• Søguliga álitið í Nýggja Testamentinum
• Tekst-kritikkur og NT kanónin
• Nátturulisman
• Postmodernisma
• Guds eksistensur
• Gud og trupuleikin av tí ónda
• Bókin hjá Sølvará: 'Tey fyrstu Jólini'

Eftir eru so:

• Vísindin, skapan ella menningarlæran
• Kristindómur versus ateisma
• Tann Søguligi Jesus
• Søguliga álitið í Gamla Testamentið
• Kjakið um fosturtøku
• Islam

Tað eru enn fleiri sum spyrja, um møguleiki er at melda seg til tað sum eftir er og tað eru tey sjálvandi vælkomin til.

Ateisturin Tim Minchin

Eg fari ikki at bólka allar ateistar undir hetta rákið (langt frá), men talan er um slagið av einum vaksandi rákið, og fyri at siga tað milt, eitt ómetaliga ósømuligt og hatafult rák, sum eisini videoløgini niðanfyri er snøgt dømi uppá.
Hetta er so Tim Minchin, ein kendur australskur sangari, skemtari og fjeppari av Richard Dawkins.

Minchin er komin við absurdum úttalisum sum tildømis:

"If you apply doubt to anything...the whole religion thing is obviously a fantasy."
"Science adjusts its views based on what's observed. Faith is the denial of observation, so that belief can be preserved."

Veit ikki um Minchin torir at nýta somu yvirskepsis um ateistisku heimsmyndina (eina tilveru uttan Gud)? Kundi tað hugsast at enntá ateisma hevði opinbera seg at verði ein ynskihugsan, dømi uppá villasta menniskja hugfloð? Eg meini so við, støði er ikki hægri enn at hesir samanbera hugtakið um Gudin við spagettu ódjór, flúgvandi tekannir og eitt slag av einum supermanni, sum eigur at reika runt í luftini.
Og hvat meinar maðurin við, at trúgv er ein avnoktan av tí sum vit eygleiða?
Sum sagt er tað eingin loyna, at Minchin fjeppast í Dawkins og hetta ljóðar enntá sum Dawkins:

Men aftur til Minchin. Bæði videoløgini hjá Minchin, umboða ivaleyst tað sum vit kristnu og nógvir aðrir teistar vildu rokna sum ósømuligt, har í Minchin í tí fyrra tykist skammast við mannfólkahugburðin til kvinnuna (tað er samtykt), men fyri síðani at venda álvara til eina joke. Sangurin inniheldur kortini sonn fakta um heimsins neyð og elendigheit, sum vit ivaleyst øll hugsa um, men sum nærum eingin ger nakað við. Kann tó kortini ikki lata verða at hugsa, hvussu Rebecca Watson (í einum gudleysum høpið) vildi tikið sumt av hesum upp:

http://kristindomur-svarar.blogspot.com/2012/11/gudloysi-kvinnan-og-sjalvsviri.html

Seinna videolagið er grov háðan av pávanum; tað skal Minchin sjálvandi hava loyvi til.
Pávadømið hevur sjálvandi gjørt hópin av feilum (í dag somuleiðis). Tó so, at ein eisini má bíta í seg, at pávadømið gjøgnum øldirnar, hevur avrikað hópin at øllum tí góða ein kann hugsa sær. Skal eg samanbera ateistiska rákið við pávadømið í seinasta árhundra, so stendur kanska Katólska kirkjan, óansæð tess mongu feilir, heldur týðiligari fram sum tann sociali vitin og vinur menniskjans.

Gudloysingar sum inntreingja

Thorkild Grosbøll er danskur prestur sum ikki trýr á Gud og ikki heldur tað verða neyðugt, sjálvt um ein hevur leiðandi og ávirkandi starv innan fólkakirkjuna. Víðari heldur Thorkild tað verða rætt, fyri sítt viðkomandi, í einum kristnum konteksti, at framleggja eina heimsmynd av Kristindóminum, sum ikki inkluderar tað ónátturliga.
Grosbøll grundgevur fyri hesum, við at sundurskilja indre missiónska áskoðan frá Fólkakirkjuni.

Hví er so talan um inntreingjan?

Her mugu vit ivaleyst nógv longur aftur í tíðina, tá vanliga menniskja var meiri religiøst og prestaskapur somuleiðis.
Í 17-18 øld, broytist hetta, ikki bara millum luteranarir, men eisini millum tey kristnu aðrastaðni í Europa og USA, har í deistar og gudloysingar tóku sæti í teologiskum setrum og fóru at smíða ástøðir og metodir við tí endamálið at framala ein nátturulistiskan Kristindóm, eina teologiska heimsmynd, sum í dag er meiri ella minni galdandi, í kanska flestu statskirkjum og kristnu umhvørvum.

Tað er neyvan nøkur loyna at hendan ávirkanin hevur havt til endamáls, at mergsúgva styrkina úr Kristindóminum innanfrá og oyða tess kristnu ávirkan út til samfelagði.

Grosbøll, talar enntá um hesa inntreingjan sum dømi uppá sunnan opinleika. Eg eri ikki samdur! Allir samfelagsbólkar, allar áskoðanir hava ein miðdepil sum ikki er opin, har tey samdu, í einleika, kunnu styrkja og mennað bæði áhugabólkin og áhuga. Tildømis fer eitt garva sambandsfólki ongantíð at fáa ein týðandi sess í Tjóveldisflokkinum, ein teist fer ongantíð at fáa leiðandi sessin í einum sekulerum humanistiskum bólkið, ein anti-samkyndur forprákari fer neyvan at fáa leiðandi ávirkanina í LGBT.

Um so var, kundu hesi ivaleyst vart sína støði við pástandinum, at hesi í allari erligheit ikki kundu annað, enn at hildi seg til tað áskoðan sum tey hildu hava sterkasta grundvøllin. Men ein kundi eisini hildi fyri, at hesi heldur áttu at funni sítt rætta stað og áhugabólk.

Við øðrum orðum er Thorkild Grosbøll, dømi uppá gudleysa inntreingjan og hann er so langt frá tann einasti.

Fyri neyðini at tað gerst ein vaksandi trendur, at kirkjur og tey sum søkja kirkju embætir, ynskja at persónlig trúgv verður ein absolut neyðug treyt, um ein skal hava nakran myndugleika og nakra ávirkan í einum kristnum áhugabólkið.

http://www.kristeligt-dagblad.dk/artikel/495295:Kirke---tro--Grosboell---Troende--praester-har-intet-med-kristendom-at-goere

Europa Europa

Í einum innleggi í 2011 var víst á, at Europa Ráði í løtuni roynir at ávirka við lógar uppskotum, í kunnu skerja og kúga rættindini hjá kristnum og serstakliga kreationistum. Talan er serstakliga um kjakið í samband við skapan og ID mótvegis menningarlæruni; hetta sum Europa Ráði setur í samband við fundamentalismu, vanda fyri fólk og samfelag, teokrati og brot á mannarættindir. Ljóðar meiri sum ein umvendingartalað: 'vend við áðrenn tað er ov seint': "It is part of the role of the Council’s parliamentarians to react before it is too late.".

Uppskotið byggir á ein peruvelling har sjálvandi Richard Dawkins, hesin sum sigur seg verða eina apu úr Afrika, sum líknar menniskjan við maskinur og samtykir við Singer sum barnadráp (tó av sera sjúkum børnum), spælir eins sera ávirkandi leiklut (í hesum høpinum). Ja...tosa um vanda fyri fólk og samfelag.

Europa Ráðið eggjar enntá øllum londum í EU at fara í hernað móti hesum religiøsa rákið:

17.       Investigation of the creationists’ growing influence shows that the arguments between creationism and evolution go well beyond intellectual debate. If we are not careful, the values that are the very essence of the Council of Europe will be under direct threat from creationist fundamentalists. It is part of the role of the Council’s parliamentarians to react before it is too late.18.       The Parliamentary Assembly therefore urges the member states, and especially their education authorities, to:18.1.       defend and promote scientific knowledge;18.2.       strengthen the teaching of the foundations of science, its history, its epistemology and its methods alongside the teaching of objective scientific knowledge;18.3.       make science more comprehensible, more attractive and closer to the realities of the contemporary world;18.4.       firmly oppose the teaching of creationism

http://kristindomur-svarar.blogspot.com/2011/07/europa-tingi-verja-menningarlruna.html

Akkurát hvørji virðir hesir vilja verja, átti at verða ein gáta. Europa er, sum tað er í løtuni, á veg niður í rennisteinin. Socialu trupuleikarnir, hjúnabands brotini, ómoralurin og minkanin av uppruna europearum, geva okkum ein dapra mynd av hesum Europa, sum hesir ynskja at halda fast uppá.

Harnæst er hesin neyðugi sigurin yvir Bíbliuna og kreationismu ein joke. Sum um Bíblian og kreationisma eru atvoldin til tær avbjóðingar og teir trupuleikar sum Europa í nýggjari tíð má dragast við.

Í dag er óttin sjálvsagt settur í samband við vaksandi Islam, um møguliga Sharia yvirtøku (um nøkur ár) og terrorismu; flestu kanska væl vitandi yvir, at tað fólkatalið sum vildi styrkt samfelagið í Europa, er í slíkari minking, at samfelag okkara, neyvan nakrantíð í komandi framtíð, fer at kunna standa ímóti.

Tað má tí gleða Europa ráðið, at í fraklandi umhugsar socialistiska stjørnin sum umboðar sekularismu, nú í álvara at seta slíka verkætlan ígongd. Talan er um at senda radikalar islamistiskar immamar av landinum, í royndini at steðga vøkstrinum og ávirkanini av víðgongdari Islam. Ein avgerð sum eg takið fult undir við og sum mong kristin hava skotið upp, í ártíggindur; tá sekuleru kreftirnar gjørdu alt fyri at verja radikalt Islam, eisini tess døpru síðu.

Í greinini niðanfyri lesa vit:

France's official secularism sidelines faith in the public sphere, but a trend towards a more visible religious identity among some Muslims, Jew

s and Catholics has made defending it a cause for the traditionally secularist left-wing parties.
FOCUS ON ALL FAITHS
Valls stressed the focus would be not only on radical Salafi Muslims recruiting among disaffected youths, but also on groups such as Civitas, a far-right lay Catholic movement that protests aggressively against what it calls insults to Christianity.
Police were already observing Civitas closely because its protest campaigns skirt "the limits of legality," he said. "All excesses are being minutely registered in case we have to consider dissolving it and defending this before a judge."
The French Catholic Church has kept its distance from Civitas, which is close to the far-right National Front and the rebel traditionalist Society of Saint Pius X (SSPX), and encouraged its members to join only Church-backed protests against the planned legalisation of same-sex marriage.
At a Civitas march against gay marriage in Paris last month, some demonstrators attacked a French feminist journalist and

 several Ukrainian feminists who came dressed as nuns or bared their breasts to mock the ultra-traditionalists.
Valls said the government had a duty to combat religious extremism because it was "an offence to the republic" based on a negation of reason that puts dogma ahead of the law.
Giving examples of religious extremists, he mentioned creationists in the United States and the Muslim world, radical Islamists, ultra-traditionalist Catholics and ultra-Orthodox Jews who want to live separately from the modern world.
SECTARIAN SALAFIS
Salafi Muslims, whose stern version of Islam also sets followers apart from Western society, sometimes act in a sectarian way to control youths seeking an identity, he said.
France actively pursues and sometimes bans sects and cults considered a threat to public order but radical Islamist groups have mostly been treated as security problems. Classifying them as sectarian could lead to preemptive legal action against them.
Announcing his initiative on secularism on Sunday, Hollande said the new observatory - a public agency to monitor policy issues and propose solutions - would also study ways to introduce classes on secular morality in state schools.
Education Minister Vincent Peillon told the conference the classes would stress the French values of equality and fraternity that teachers say pupils - especially in poorer areas with immigrant populations - increasingly do not respect.
"We have to teach this and it's not being done," he said. "If we don't teach it, they won't learn it."
Valls urged the more militant secularists at the conference not to see religions as sects to be opposed and to understand that established religions could help fight against extremists.
"We have to say that religions are not sects, otherwise sects are religions," he said.

http://www.reuters.com/article/2012/12/12/us-france-religion-extremists-idUSBRE8BB0VA20121212

Í hesum førið er væl skilligt, at Evropa tekur dramatisk stig í teirri vón at fyrbyrgja framtíðar kaos. Evropa er jú um at ørmaktast av sharia hóttanini.
Men so uppstendur paradoksi. Hevur ein bitið merki í gjøgnum árini, at gerðir islams, nærum á hvørjum sinnið eisini skulu vendast ímóti, ella í hvussu er inkludera jødadóm og Kristindóm? Kemur tað tí sum eitt óvænta skot, at valdið í Fraklandi ikki hevur ætlanir um at bróta frá hesum trendinum?

Tað átti higartil at verið øllum kunnugt, at høvuðsendamálið við einum gudleysum rákið í Europa, er ikki eina at verja okkum móti islamskari terrorismu og møguligari sharia, men eisini at eradikera religión og trúgv sum heild og at uppseta eitt ateistiskt samfelag við sekulerari humanistiskari ávirkan.
Ivaleyst eisini grundin til at Frakland nú, í hesum høpið, møguliga fer at nýta høvið at innseta lærutímar í skúlunum um sekuleran moral ????????, ja netup, eg spyrji tað sama, hvat sekulerur moralur so enn er.

Eg hugsi sum ikki einaferð um orðini hjá gudloysinginum Paul Kurtz, sum var ein av høvuðs oddamonnunum innan felagskapinum Council of secular humanism. Hann skrivar:

‘Fyrsti parturin av samtakið okkara, hevur verið at viðgera grundleggjandi nátturuna í religiøsari trúgv og hetta hevur eydnast væl. Tann fylgjandi parturin harafturímóti, sum viðger menningina av etiskum meginreglum og virðum—er nógvar ferðir torførari at útgreina og langt er á mál…tørvur er eisini á nágreiniligari frágreiðing um tess týdning í samband við persónligan moral’.

http://www.secularhumanism.org/index.php?section=library&page=kurtz_29_3_1

Í  aðrari grein skrivar hann:

‘Lykla spurningurin er um sekularistar eru førir fyri at menna sekuler etisk virðir sum geva meining og leggja grundina fyri moralskum reinlyndi’

Gudleys rákið í Fraklandi, tykist hava líttlan áhuga, eina í at loysa trupuleikan við víðgongdari Islam og at tveita muslimskar prestar, í læra terrorismu út úr landinum. Talan er somuleiðis um radikalar katolikkar, harav nakrir gingu amok, tá nakrar gudleysar kvinnur (sum eg skilji rætt) runnu inn í slíka mannamúgvu, íklæddar nonnubúna og berum bróstum.

Somuleiðis er talan um at staturin, skal venda eygnum móti ultra konservativum jødum, sum mær vitandi ikki hava fragd av, at bresta bumbur ella pissa í okkara kornfleks. Øll væl vitandi um, at Franska stjørnin fyri minni enn 70 árum síðani samtykti í at stúgva jødiskar familjur í djóra vognar og senda hesi beina leið í fangatippir og gass kømur.

...og so kemur tað sjálvandi (tað sum øll bíða eftir)...kreationistar.

Giving examples of religious extremists, he mentioned creationists in the United States and the Muslim world, radical Islamists, ultra-traditionalist Catholics and ultra-Orthodox Jews who want to live separately from the modern world.

Ja, vit eru jú stóra hóttanin móti samfelagnum í Europa, okkara ávirkan er jú brot á mannarættindir, vit eru jú vandin, tann heilt stóri, øtiligi vandin???

Ella so pástendur Europa Ráðið og sjálvandi eisini Richard Dawkins.

Skilji ikki heilt hví ateistar grenja um kristin, í brokkað seg yvir, at hesin sum ynskir at staturin skal bróta seg inn í kristnu heimini og taka ræði yvir okkara kristnu børnum, skal hava slíka ávirkan á Europa Ráðið.

Og annars hvat meina sekuleristar, tá hesir samstundis ikki siga seg vilja av við religión, og tað við orðunum: "we have to say". Í undanfarna innleggi vístu vit á, hvussu nazistarnir í Týsklandi og fasistarnir í Italien ikki hættaðu sær at seta beinleiðis móti religión, men heldur gjørdu sær galt av at nýta religión, til at vinna sær fleiri tilhengarir ella rættari at skapa eina falska mynd av tí veruliga motivinum.

Vóni at vit kristnu hesuferð duga og tora at standa upp og hyggja lygnina í eyguni og fara hesum vandamikla rákinum ímóti.

Hvussu religiøsir vóru nazistarnir?

Hmm... hvørjar heimildir í Bíbliuni, gevur einum kristnum loyvið til at útrudda jødar, ella at útrudda nakran sum helst?

Myndin omanfyri er typisk ateistisk satira. Hetta er sum ikki einaferð, dømi uppá manglandi dømikraft, søguligt innlit og simpla erligheit. Millum annað hevur ateisturin ikki upplýst lesaran um, at nazistarnir nýttu umfatandi propaganda, eisini fyri at lokka kristin inn í tjóðarvekingina. Heldur ikki upplýsur ateisturin okkum um, at nazistarnir høvdu tørv á at slíta seg frá ateistisku ávirkanini, undir Stalin, eystanfyri og at Hitler í byrjanini, var elskaðar og fagnaður av øllum sum hetja Týsklands, bæði av kristnum og ikki. Myndin omanfyri er ikki eitt eindømi og alnótin er á tremur við slíkum lágstøðiligum pástandum, myndum og satirum.

Men hvussu religiøsir vóru nazistarnir í veruleikanum? Niðast í hesum innlegginum er eitt sjónband sum lýsir viðferðina av katólskum prestum úr Polandi í einum nazistiskum fangatippi undir Seinna Heimsbardaga, sum eisini fekk meg at skriva hetta innleggi. Dugi í løtuni ikki at siga, um filmurin vísir veruleikan, tá prestarnir verða píndir og dripnir undir úttalisum, sum tíða uppá at fangavørarnir ikki trúgva á Gud.

Um søguligu bakgrundina av filminum:

http://www.ignatiusinsight.com/features2010/rroyal_intropriestblock_aug2010.asp

Sí eisini:

http://www.catholicculture.org/culture/library/view.cfm?recnum=472

http://www.scrapbookpages.com/DachauScrapbook/KZDachau/DachauLife3.html

Søguliga sæð vita vit, at ein hópur av prestum og kristnu vóru tveittir í fangatippir, serstakliga úr Pollandi. Av prestunum aloftast tí, at hesir ikki vildu fara uppá kompromis við nazistisku lógina, sum kravdi at trúgv og religión skuldi samsvara við nazi-ideologi. Nazistarnir vóru slett ikki vinarliga sinnaðir móti Kristindómi. Vit vita millum annað, at SS hevði til vana at merkja sína ótespuligu nærveru, við at gera seg inn á kirkjur og bróta krossar. Vit vita um SSarir sum eftir WWII viðgingu, at atsøknin móti teimum kristnu var ætla og í væntu og fór at fylgja eftir týningini av jødunum.
Somuleiðis vátta týskarir sum livdu undir nazistatíðini, at umfatandi roynd var gjørd spakuliga at avkristna Týskland. Eitt snøgt dømi er týski kristni ungdómurin, sum av nazistunum var hart kroystur, har í tað tíbetur vóru kristnir ungdómar, har í millum annað Sophie Scholl, sum veittu nazistunum mótspæl. Sophie var tó avrætta í 1943, fyri at stríðast móti óndu skipanini.
Nazistarnir vildu heldur ikki sekulera land og skúla. Hetta hava ávísir ateistar eisini gjørt nýtslu av í teirra argumentum. Tó so tænti hetta einum endamálið. Grundin var ikki nazismunnar jaligheit mótvegis Kristindómi, harí ynski var at varveita eitt kristi Týskland, har í Kristindómurin eisini skuldi leggja grundleggjandi virðið í samfelagnum. Heldur tykist tað, at staturin hevði sum endamál at infiltrera og taka yvir kirkjuna, fyri hareftir at fáa meiri tamarhald á fjøldini. At brúnskjúrtar og Hitlerungar gingu í kirkju var tí altsigandi í hesari tilgongdini.
Alt hetta sæst eisini týðiliga í søguligum keldum, har í krossurin má geva pláss fyri svastika og Bíblian fyri Mein Kampf og har nazistaprestar, sum slett ikki hava religión í huga, infiltrera kirkju embætini. Akkurát hvar í Kristindómur leggur grundina undir Nazi Týskland og hvussu Nazisman tænir Gud, í kristnum høpið, er mær somuleiðis ein gáta. Hetta er ein síða av sakini sum hesir ateistar ikki vilja koma inn á. Millum annað drápini av jødum, sálarsjúkum og brekaðum, hevur sum so einki við kristnan, ella Nýtestamentliga etikk at gera, tvørtur ímóti.
Og vit kunnu sjálvandi halda á, millum annað at SS, brúnskjúrtarnir og løgreglan so spakuliga fóru frá gomlum militir siðum, at bera á búnanum orðini 'Gott mit uns'. Talan var tí um eina spakuliga tilgongd. Hartil kundu vit nevnt, at ateistisku kommunistarnir eystanfyri, sum tiltíðir umtalaðu europa, meiri ella minnið sum ateistarnir vestanfyri.

Og víðari, um vit skulu viðgera Hitler, so meta vit eisini at Hitler ivaleyst fylgdi somu tilgongdini sum ateistarnir í facistiska Italien, og somuleiðis kendi seg noyddan at lokka religiøsa fleiritalið inn í teirra ból, við líknandi propaganda og kompromis, sum eisini inkluderaðu kristiligt orðalag.

Vit vita somuleiðis at Hitler, var ávirkaður av tí lesnaði og tí akademiska rákið sum valdaði í Europa við byrjanina av 20 øld, sum var alt annað enn ein kristin ávirkan og sum eisini myndaði hansara áskoðan um lív og tilveru; harí vit millum annað kunnu nevna Nietzsche, ivaleyst partvíst Darwin og annan menningarlæru lesnað, og annars biologisku-rasismuna sum tá var vaksandi millum lærdar vesturlendingar.

Religón spældi heldur ikki eitt týðandi pláss í lívinum hjá nazistisku leiðarunum. Vit vita millum annað frá prestinum, í eftir Seinna Heimsbardaga veitti sálarøkt til ákærdu nazi-brotsmennirnar við fyrstu Nurnberg rættarsøkina, har í millum annað Gøring og Rudolf Hess, at flestu av hesum, ikki høvdu áhuga í religión.

Spurningurin er tí sjálvandi, um ikki Hitlersa nýtsla av kristnum og religiøsum jargon, ikki var annað enn ein væleydna eftirlíknan av Mussolinisa propaganda prædikan, hesin sum sjálvur var ateistur, og hvørs snildir at inkludera religiøst jargon megnaði at villeiða fjøldina, somuleiðis tey mongu sum traditionelt bóru heitið kristin.

So sjálvandi mátti Hitler verða ein kristin og sjálvandi útinti hann verk Harrans, ella var og gjørdi hann? Okkurt sigur mær, at radikalir ateistar í nútíð hava líka lætt at falla fyri snildum Hitlers og tørva somu dømikraft, sum tann vanligi týskarin í 1930-40inum. Tað undrar meg, tí 68 ár eftir, eru vit annars væl betri upplýst (helt eg).

Prátið í Sjónarhorninum (Høgni versus Sølvará): Tey Fyrstu jólini.

Her er so prátið millum meg (Høgna Johannesen) og Hans Andreas Sølvará, í sendingini Sjónarhornið. Tíðan var stutt, faktiskt alt ov stutt til eitt so stórt evnið, men eg eri glaður fyri at Grækaris gav hesum evninum rúm.
Sum eg eisini havi hoyrt frá mongum síðani, so var tað var eitt sindur harmiligt at blíva avbrotin nakrar ferðir (av mótstøðumanninum, Sølvará sjálvum), serstakliga tá ein royndi í so stuttari tíð, at veita eitt djúptgangandi aftursvar. Men ivaleyst fáa vit møguleikan at kjakast aftur í komandi framtíð.

Komi ivaleyst við nøkrum viðmerkingum til kjakið í januar, tá eg einaferð fái stundir til tess:

http://www.kringvarp.fo/Archive_Articles/2012/12/12/landsbankin-avhovdadur

Føroyskar trúarverju heimasíður

Síðani 2010, eru fleiri føroyskar heimasíður í samband trúaverju at síggja á alnótini:

http://samleiki.wordpress.com/

http://tveirvegir.wordpress.com/

http://bergurn.wordpress.com/

http://www.truarverja.com/

Í løtuni virka vit aktivt, at uppvenja trúarverjar í Føroyum og at fyrireika føroysk trúgvandi, í at verja teirra trúgv og at seta líknandi spurningar og veita líknandi kritik til mótstøðuna. Eisini hevur hetta nýggja føroyska rákið verði við til, at savna saman føroysk trúgvandi, sum leingi hava havt áhuga í trúarverju og sum í áravís hava staði einsmøll. Væntandi er hetta bara byrjanin, og tað sigi eg vitandi um átøk og ætlanir sum longu eru ígongd.

Um ateisma er sannlík...

Fyri nýðliga á facebook, gjørdust vit enn einafer vitni til, at radikalir ateistar brokkaðu seg um kristnar høgtíðir so sum jól, páskir etc. Hetta fekk meg at hugsa eitt sindur.

Um gudleysa heimsmyndin er sannlík, so kunnu vit best lýsa hana í orðunum hjá William Provine:

Tað eru eingir gudar, einki endamál, einki sum vegleiðir okkum…einki absolut fundament fyri etik, eingin meining við lívinum og heldur ikki fríður vilji’

Tey flestu vildu ivaleyst verið samd í, at hetta vildi verið ein vemmilig dimmensión, ein tilvera, har tað eina ræður um at yvirliva, grunda á bera sjálvsøkni. Tað er sjálvsagt, um lív í sær sjálvum, í slíkum høpið hevur nakran týdning yvirhøvur; nú pástanda ateistar jú eisini at vit menniskju, ikki eru annað enn partur av kosmologiskum burturkasti, dálking:

http://kristindomur-svarar.blogspot.com/2012/09/tu-dalking.html

Tað er í hesum høpinum at Richard Dawkins lýsir menniskjan sum maskinur:

We are survival machines—robot vehicles blindly programmed to preserve the selfish molecules known as genes. This is a truth which still fills me with astonishment’ (x).

Eg spyrji tí sjálvandi: hvat viljir hesir við jólum, høgtíðum, frídøgum, etc?

Um ateistiska heimsmyndin var sannlík, so vildi døpurheitin omanfyri verið tann bitri veruleikin, sjálvt um eg heldur ikki síggji hvussu nøkur menniskjalíknandi maskina, kundi uppstaði og ment seg í slíkum meiningsleysum og kaotiskum umstøðum. Slík desperat hugsan, átti ivaleyst heldur at bólkast undir science fiction.

Tó so er hetta ikki veruleikin og eg haldi at ateistar hava varnast tað. Tí heldur Dawkins at EG, tað vil siga persónurin, møguliga hevur ávíst hegni og tí megnar at standa ímóti nátturligu tilgongdini og fara aðra kós, nemliga at hugsa og liva moralskt og etiskt. Við øðrum orðum, kann EG møguliga velja at ávirka maskinuna, at maskinan ikki altíð aktar eftir vilja og tilgongd arva eginleikana:

‘…we may at least have the chance to upset their designs, something which no other species have ever aspired to do…Our genes may instruct us to be selfish, but we are not necessarily compelled to obey them all our lives’ (3).

Hví heldur Dawkins hetta verða neyðugt:

This gene selfishness will usually give rise to selfishness in individual behavior (2)… a human society based simply on the gene’s law of universal ruthless selfishness would be a very nasty society in which to live. But unfortunately, however much we may deplore something, it does not stop it being true (3)'.

Við øðrum orðum, eitt slíkt samfelag, hevði neyvan verið livandi í og tí er tað avgerandi at persónurin 'EG' eisini spælir ein týðandi leiklut. Her roynir ateisturin so at skapa neyðuga javnvágin, so at heimsmyndin ikki sær so ótespulig út.

Tó so megna Dawkins og aðrir ikki at snúgva seg undan ávísum trupuleikum; í løtuni hugsi eg um tveir.

Tann fyrri er vandin sjálvur, hesin er líkaleiðis til staðar og ein má jú taka orðini hjá Dawkins og Provine til eftirtektar:

…einki snið, einki endamál, hvørki gott ella ilt, einki uttan blind, eirindaleys líkasæla.’

‘Tað eru eingir gudar, einki endamál, einki sum vegleiðir okkum…einki absolut fundament fyri etik, eingin meining við lívinum og heldur ikki fríður vilji’.

Um omanfyri nevndu døpru hugsjónur um lív og tilveru eru veruleiki, so eru jú eingir absoluttir reglar fyri at eg absolut má og skal fara hesari nátturlig tilgongd ímóti; tilveran umboðar jú hvørki gott ella ilt, eingi absoluttir og onga veruliga meining.

Tað vil siga, um gudleysa heimsmyndin er sannlík, hví skuldi ein ikki havt loyvi til at sigla egnu leiðir: at drepa, horast, misbrúka børn, verða makanum ótrúgv/ur, hata og gera seg inn á aðrar rasir?

Eg meini so við, ein hevur jú eitans 70 ár, tað er um ein er hevur eydnuna við sær og ikki hevur drukki og roykt seg í hel, og hesi, sum gerast offur fyri tínum sjálvsøkni, eru jú ikki annað enn apu-maskinur, tilvildarligt evnið, tilvildarliga produsera úr kosmologiskum burturkasti. Teirra sorg, pína og deyði, eru jú ikki annað enn maskinur í útloysa kemiskar reaktiónir.

Ella hvat?

Í hvussu er, lýsir hetta, hvussu ateisma kann mynda ein hugburð og eitt samfelag, sum mannaættin eisini var vitni til í seinasta árhundra og sum vit enn sjokerandi mugu líða á, tá vit hoyra tíðindir úr millum annað Norður Korea.
Har sum ateistisk ávirkan hevur lagt grundvøllin ella er partur av grundvøllinum í politiskum valdið, hevur fylgjan vanliga verði hópdráp, fangatippir og kúgan.

Sigur hetta ikki alt?

Í hesum førið er yvirdrivna satiran niðanfyri neyvan heilt við síðuna av:

Vísindin hevur unt okkum vitan um Mars og ateisma hevur drigi menniskju inn í ræðuleikar Gulags!

Men Dawkins, hevur í hvussu gjørt vart við 'EG', og hvør og hvat EG so enn er, so kann EG hevja meg upp um tilgongd nátturuna. Við øðrum orðum, menniskja inniheldur tað, sum ikki nýtist at verða kúga undir trældóminum av evnið og orku. Hetta EG, er persónurin sum vil, sum kann velja, hugsa, filosofera, taka avgerðir, skapa, søkja, angra, virðismeta.

Her uppstendur tó næsti trupuleikin: kann ein maskina hava slíkt hegni uttan so vitan eisini er íblanda?

Sjálvsagt, um ateistiska heimsmyndin er sannlík, so vildu hesi verið úrslitini íbirt av einari maskinu, men hvar í, liggur so persónurin lýstur omanfyri? Og um so var, at hesi eina eru kemiskar reaktiónir og impulsir, hví so yvirhøvur taka til eftirtektar Dawkinsa niðurstøðu og áheitan, um at vit, 'EG', kann og kanska burdi umhugsa, ikki at lata maskinuna verða stýrda eftir kúgandi motivum arva eginleikana?

Ein kundi kanska enntá tikið til eftirtektar argumentið hjá Mike Harris, at menniskja sum hevur roynt tað absolut ringasta, av somu orsøk hevur hegni til og alla orsøk at uppná tað absolut besta. Men frá og í hvørjum kann ein tilvildarlig maskina uppnáa slíkar sjálvs innbygdar eginleikar? Og um so var, á hvønn hátt tryggjar hetta, at menniskja hevjar seg upp um vald arva eginleikana? Fara vit skeiv í at siga, at týsku nazistarnir ikki høvdu fyri eyga ein perfektan heim, sum tó førdi við sær neyðugu kúganina og útruddanina av teimum, sum gjørdu hetta utopia til ein óveruleika, í hvussu er eftir tí nazistisku hugsjónini at døma?

Og hvussu hóskar hetta við persóninum seg yvirhøvur, inn í eina ateistiska dimensión, har vit eru apu-maskinur, produktir av dálking, sum hava uppruna í meiningsloysi, og kanska best kunnu lýsast sum kosmologisk mistøk?

David Wood ex-ateistur og trúarverji viðger hetta ómetaliga væl í sjónbandinum niðanfyri:

Sum menniskju standa vit við einum valið. Ateisam tryggjar ikki virði av menniskjanum ella tryggleikan av einum samfelagið, tvørtur ímóti. Slíkur hugburður og uppfatan, hevur og fer altíð at føra til deyða, oyðan, kaos og meiningsloysið, hvussu hesir talsmenn ateismunar, so enn royna at pynta uppá bumbuna. Hetta er jú nátturan í ateismuni, reint meiningsloysi, ber orku og bert evnið.

Og neyðars menniskja, sum hesir forsprákarir, fyri hesum vitloysi, hava bólka sum eitt djór av einari maskinu. Neyðars menniskja sum ikki megnar at upphevja seg frá slíkum niðrandi støði. Bertrand Russell sigur tað ómetaliga væl:

I do wish I believed in the life eternal, for it makes me quite miserable to think man is merely a kind of machine endowed, unhappily for himself, with consciousness.

http://en.wikiquote.org/wiki/Bertrand_Russell

Sjónarhornið um Bíbliutýðingar

Meiningar um Bíbliutýðingar, við Sjúrður Højgaard, Jógvan Zachariassen og Bergur Debes.

http://www.kringvarp.fo/Archive_Articles/2012/12/06/fleiri-haettir-at-umseta-bibliur

Kritikkur til Hans Andreas Sølvará: Bent Larsen: - Ivasom framferð við bókaútgávu

Her kom so mær vitandi, fyrsta viðmerkingin í samband við nýggjastu bókina hjá Sølvará (kanska heldur áloypandi og beint til sakina):

http://www.vp.fo/pages/posts/bent-larsen---ivasom-framferd-vid-bokautgavu-25234.php

Sjálvur havi eg ikki havt tíð at sett meg inn í nýggju bókina, enn (so í løtuni havi eg einki at viðmerkja). Men er skaldskapinum á sama støði sum tann fyrra (Guds orð ella orð um Gud), so gevi eg ikki tað heilt stóra fyri tað.

Og hetta verður í hvussu er mín hugburður, inntil vit fáa uppgivi nøvnini á teimum serfrøðingum, í hava givi sær stundir, at peer reviewa tilfarið. Sum annars ikki átti at verði nøkur stórvegis loyna, um hetta skal kallast fróðskapur.

Sendingin Tilvera: Fleiri gudar og trúarverja

Her er so leinkjan til prátið við Armgarð Arge, 3 desembur, um trúgv, religión, andaheimin (illar andar og at verða settur av illum anda), bíbliukritik, mítt lív: hvussu eg gjørdist kristin, var eg var giftur (m.a), etc, úr sendingini Tilvera:

http://www.kringvarp.fo/Archive_Articles/2012/12/03/tilvera-fleiri-gudar-og-truarverja

Høgni Johannesen er giftur kvinnu úr Pakistan. Hann sigur frá, hvussu tey hittust og hvussu er at búgva í Pakistan. Hann hevur eina mastergrad í religión og ætlar sær at lesa víðari um søguliga Jesus. Eisini er hann eldhugaður fyri apolegetikki - trúarverja.

Trupuleiki Guds versus trupuleika Ehrmans

Fyri nøkrum árum síðani útgav gnostikarin Bart Ehrman bókina 'God's Problem', har í Ehrman viðger trupuleikan í samband við Gud og óndskap/líðing.

 Í bókini skrivar Ehrman, at tað var hesin spurningur sum gjørdi enda á hansara trúgv:

...the problems of the Bible are not what led me to leave faith...I continued to be ...a completely committed Christian...But I came to a point where I could no longer believe...I could no longer explain how there can be a good and all-powerful God actively involved with this world, given the state of things (Bart Ehrman, God Problem, p. 3)

Sjálvur haldi eg 'The Problem of Evil', at verða eitt rættuliga vánaligt argument, sjálvt um argumentið kann sigast, at verða ómetaliga kensluborið og klassiskt. Og hetta sigi eg, sum ein í hevur uppliva líðing (ikki minst í løtuni) og sum meiri enn einafer, hevur uppliva hesa somu kenslu sum Ehrman omanfyri lýsir.

Fyri tann sum hevur áhuga í kjakinum, so hava eg niðanfyri lagt eina leinkju út til bloggin hjá Clay Jones, sum viðger hvønn einasta kapitul í bókini hjá Bart Ehrman. Nú er talan um 'Ehrman's Problem':

http://www.apologetics315.com/2012/01/ehrmans-problem-critique-by-clay-jones.html

http://www.clayjones.net/

Boykotta Ísrael???

Veit ikki hvussu trúverdugt hetta sjónbandið er, men okkurt passar ivaleyst og so er tað mega stuttligt:

Gudloysi, kvinnan og sjálvsvirði?

Troytt/ur av at hoyra gudloysingar og religiónskritikkarir útpensla kristna samfelagið, sum eina serstaka samfelags zonu fyri diskriminering, sexuellar skandalir, kynsligan ágang og møguligari neyðtøku?

Ein rættur hugburður vildi ivaleyst havt við sær, at slík bøllmennir sum síggja kvinnuna sum eitt vrøvlhøvd og sextól, ivaleyst eru at finna og trívast allastaðni.

Dømi niðanfyri er mær vitandi ein ateist, Rebecca Watson, sum tordi at stíga fram og siga frá sínari egnu ringu uppliving millum ateistar og harvið staðfesta, at omanfyri nevnda mytan, er minst líka og kanska meiri verulig í tí gudleysa samfelagnum.

Ein slíkur skal sjálvandi ansa sær! Tað at Rebacca yvirhøvur dittaði sær, at verða opin og sjálvkritisk í ateistiskum høpið, hevði við sær at sjálvur høvuðspresturin Richard Dawkins, má seta kvinnuna og hennara so kallaða grenj uppá pláss.

Ella soleiðis upplivdi Rebecca Watson tað í hvussu er (hvør eri so eg ella onkur annar at tala ímóti):

When I first got involved with the skeptics, I thought I had found my people—a community that enjoyed educating the public about science and critical thinking. The sense of belonging I felt was akin, I imagine, to what other people feel at church. (I wouldn’t exactly know—like most skeptics, I’m an atheist.) I felt we were doing important work: making a better, more rational world and protecting people from being taken advantage of. At conventions, skeptic speakers and the audience were mostly male, but I figured that was something we could balance out with a bit of hard work and good PR.
Then women started telling me stories about sexism at skeptic events, experiences that made them uncomfortable enough to never return. At first, I wasn’t able to fully understand their feelings as I had never had a problem existing in male-dominated spaces. But after a few years of blogging, podcasting, and speaking at skeptics’ conferences, I began to get emails from strangers who detailed their sexual fantasies about me. I was occasionally grabbed and groped without consent at events. And then I made the grave

Hví er Kristindómurin einasta rætta religiónin?

Aftursvar til innleggi 'Mín Gud er best' hjá Hergeir Staksberg á Tórsportal.

http://torsportal.fo/index.php?id=18&tx_ttnews%5Btt_news%5D=6033&cHash=6ea2773adb7eff9cd67606e91f8c0782

Eg eri samdur við Hergeir, í at tað ivaleyst eru nógvir føroyingar í eina eru kristnir (í hvussu er traditións kristnir), tí hesir búgva í einum traditións kristnum landið.

Tað sum eg ynski at viðgera í hesum innlegginum, er spurningurin sum Hergeir setir:

Hvussu vita vit, at kristindómurin er tann einasta rætta religiónin framum 1000 tals aðrar religiónir?
Svarið er merkiliga einfalt. Vit taka kristindómin framum alt annað, tí vit eru fødd og uppvaksin í Føroyum. Ja, tað er faktiskt so simpult. Og tá geografisk tilvild er tann avgerandi faktorurin fyri, hvussu tú hevur funnið tann rætta gudin framum 1000 tals aðrar, so er argumentið onki frægari enn blind nationalisma, sum sigur: “Mítt land er betri enn títt, tí eg eri føddur og uppvaksin her!”

Eg kann í hvussu er, eftir besta førimuni, royna at svara uppá spurningin og í hesum innlegginum, hyggja eftir tí eina av mongum argumentum, har eg vil royna at vísa á, hví eg persónliga velji Kristindómin frammum aðrar religiónir.

Her koma vit inn á tað sum vit kalla ‘Comparative religion’ har vit noyðast at samanbera religiónirnar og viðgera hvat hesar siga um seg sjálvar og hvussu hesar viðgera hvørja aðra.

Hinduisma

Vit kunnu byrja við religiónunum eystanfyri, so sum Hinduismu og sikhismu.

Hinduisma og Sikhisma góðtaka hvørja aðra, eins væl og tær góðtaka Kristindóm, Jødadóm og Islam. Allar hesar religiónir verða av hinduistum roknaðar sum ymiskir vegir til Gud, ella stig á leiðini til tann ultimata veruleikan. 

Eg havi sum yngri sjálvur nýtt góðar og drúgvar løtur yviri í India, saman við hinduistiskum lærarum, bæði kjakast og lært, mest lurta. Eg gerist ikki heilt klókur uppá tað, men hesir sjálvir siga seg góðtaka hvørja einastu detalju í mínari halgubólk, Bíbliuni.
Sama tá eg havi verið í holt við limum innan Hare Krishna og eftirfylgjarum av Sikhara religiónini. Ikki er óvanligt at hinduar hava eina skurðmynd av Jesusi ella Mariu Moy saman við avguda samlingini.

Tó so liggur trupuleikin í hesum, nemliga at hesar religiónir, sum Hinduisman metir at leiða okkum til Gud (Jødadómur, Kristindómur og Islam), ikki eru eins positivar yvirfyri teimum báðum fyrstu.

Hetta upphevjar tí sjálvsagt virði í heilagu bókunum í teimum Abrahamsku religiónunum og av somu grund, vildu mong hildi fast við, at trúvirði fellur í teimum báðum fyrru.

Islam

Um vit harnæst í hesum sama høpi hyggja at Islam, so kann sigast at Koranin hjá muslimunum góðtekur heilagu bøkurnar hjá teimum kristnu og jødunum. Her kunnu vit tildømis sipa til 'Injeel' sum er forna kristna, sýriska orði fyri Evangeliið (eisini nýtt í Koranini). Evangeliið, ella Injeel var singulera heitið fyri teimum fýra Evangeliunum í Bíbliuni, líka úr øðrum árhundra, til tíðina eftir byrjan Islams.

Harnæst góðtekur Koranin Sálmarnar í Bíbliuni (í hvussu er teir, sum hoyra Dávidi kongi til) og tær 5 Mósibøkurnar.

Muslimar eiga tí eftir læruni í Koranini, at góðtaka hesar bøkur í Bíbliuni og í tess skapi sum tær vóru lisnar í og fylgdar eftir av kristnum og jødum í 6-7 árhundra. Við øðrum orðum, muslimurin má og skal góðtaka somu Evangeliini og somu Lóg Mósesar sum vit hava um hendur ídag.

Hin vegin, er trupuleikin eins og áður, at hvørki jødadómur ella kristindómur eru positiv yvirfyri Islam. Hetta tykjast høvundarnir ella høvundurin av Koranini ikki at hava givi sær fær um, tá hann festi orðini á papír (ella rættari djóraskin).

Jødadómur og Kristindómur

Eftir standa tí Jødadómur og Kristindómur, eftirsum tær undanfarnu tríggjar religiónirnar hava mótprógva seg sjálvar. Tildømis kann ein muslim ikki rokna seg sum muslim, um hann trýr læruni í Evangeliinum, men á hina síðuna, kann hesin heldur ikki verða muslim, um hann ikki góðtekur skrivaðu evangeliini sum orð Guds.

Hvat er so ein Muslim?

Síðani skal sigast, at Jødadómur og Kristindómur heldur ikki eru so positivar yvirfyri hvør øðrum. Tó so vil tað ikki siga at tilgongdin er tann sama sum í undanfarnu førum. Kristin eru tildømis ikki biðin um at halda seg til Jødadómin, men óansæð trýr ein kristin á religión Ísraels (tað sum kom undan seinna Jødadóminum) sum part av Guds opinbering til menniskju. Sum kristin eru vit tí bundin av høvuðskeldu Jødadómsins. 

Harnæst er Kristindómurin av nátturu, ein "jødisk religión", ella rættari sagt, ein bólkur sprungin út úr Ísraelsku religiónini. Tað vil siga, tó at kristin, eru ikki bundin at halda seg til skrivaðu Mósilógina (vit góðtaka hana søguliga), so síggja vit okkum sum partur av Guds signing til Ísrael og sum eina framgongd og upphevjan í hesum sama høpið.

Jødadómin, við tess Midrash, Talmudini og øðrum tekstum, eru kristin heldur ikki bundin at góðtaka. Jesus sjálvur vrakaði jødisku traditiónnirnar, um hesar mótsettu seg opinbering Guds til tjóðina Ísrael í Gamla Testamentinum.

Testamentini bæði (Gamla og Nýggja), hanga tí væl saman, og koma ikki í tað stríð, sum tú annars hevur millum religiónirnar.

Hetta er ein av grundunum til, at eg persónliga haldi Kristindómin og Bíbliuna standa sterkast religiónanna millum.

Nýggja Testamentið: Keldan við flest handritum

Veit ikki hvussu mong hava skil fyri tekstkritikki, men, innan tekstkritikki eru Evangeliini og Brøvini (við øðrum orðum Nýggja Testamentið), ivaleyst best varveittu keldurnar úr fornari tíð. Hetta kunnu vit millum annað staðfesta, við at samanbera handritini og síðani spora hesum aftur til kristna ur-tíð. Men eitt annað er talið av handritum samanborið við handrit av øðrum keldum; sum sæst á myndini niðanfyri:

Fríða okkum frá Dawkins

Sjálvandi, Dawkins vil verða við, at ateistar eins og aðrir minniluta bólkar, eru offur fyri mannamuni og at ateistar, tíðskil, fyri at standa hesum kúgandi religiøsu kreftunum ímóti, mugu stíga fram og koma út úr skápinum.

Tó so tykist motivi hjá Dawkins og hansara eftirfylgjarum, ikki vera grunda á tørvinum av frælsi og útfríðan, men heldur tørvinum eftir at kúga! Tildømis, tørvinum at fríða børn teirra kristnu undan religiøsu ávírkan foreldranna, opinbart fyri at draga hesi undir møguligu framtíðar ateistisku indoktrinering statsins.

Løgið sum hesir eru veruleikafjarðir og týdningur av orðum og hugtøkum soleiðis verður endavendur.

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2007/oct/01/deliverusfromdawkins

Kristin hjúnabond, har bara eitt út av 500 skiljast

Eru hjúnabond hjá kristnum tryggari enn hjá ikki-kristnum? Tað skuldi ein trúð, men so er ikki! Hagtøl, serstakliga í USA vísa, at hjúnabond har bæði játta seg kristin kunnu sorlast eins væl og tey hjúnabond har gudstrúgv og religión ongan leiklut spæla.

Ein kundi tí sjálvsagt víst á, at trúgv á Gud og Kristindómur, ongan stórvegis týdning hevur fyri trúðskap og tolsemi millum pør í einum lívlongum forholdið.

Sigast skal at vanlukka kann raka kristnu hjúnabondini eins og øll onnur. Annar makin kann tildømis venda trúgv ella trúskapinum bakið. Kortini so er hendan niðurstøða tó heldur forvrongla og ein gevur sær ikki gætur um nágreiniligu, grundleggjandi detaljurnar. So sum, at Kristindómur ikki neyðturvilliga er av eiti, ella byggir á trúgv fedranna, ella samkomu heitið. Við øðrum orðum, setningurin 'hjúnabond hjá kristnum' má definerast! Tildømis, er talan í ávísum førum, um navnkristin (við øðrum orðum, kristin av eiti, ella traditións kristin)? Ella kristin sum ikki lesa ella praktisera teirra trúgv og tess meðinreglur?
Kristindómur sum sæst í læru Jesusar og Paulusar, er ein lærisveina religión, har í lívstílur og lív eru grunda á læru Jesusar og Skriftirnar. Hetta er slett ikki galdandi í mongum hjúnabondum, har bæði siga seg vera kristin, og spurningurin er tíðskil, um vit í hesum føri, uttan víðari kunnu sipa til hjúnabond í kristnum høpið, uttan nágreiniligari frágreiðing.

Um Bíblian praktist sæð er partur av einum hjúnabandið, er skriftbrotið niðanfyri galdandi og eitt lívsmál, eisini gjøgnum torførar umstøður:

Maðurin geri konuni skyldu sína, somuleiðis eisini konan manninum! Konan ræður ikki yvir sínum egna likami, men maðurin; somuleiðis ræður heldur ikki maðurin yvir sínum egna likami men konan (1 Korint 7: 3-4)

Ein áhugaverd kanning vísir, at bara eitt út av fimmhundra hjúnabondum, har Bíblian veruliga er partur av familjulívinum sindrast:

Divorce rate hovers at 50%.
No difference in divorce rate between Christians and NonChristians.
Let me show you what that looks like.
STAND for graphic illustration’
Left = Christians who get a divorce
Right=Christians who made it.
By the way, surveys show that in homes where the Bible is read, only one out of every 500
marriages end in divorce.

http://www.preachitteachit.org/uploads/tx_wecsermons/1798s_Divorce_and_remarriage.doc_copy_1.pdf