Hava greinar um I.D. verið Peer-Reviewed?

Av øllum møsni sum gudloysingar mantra upp her á blogginum, má markið (ella eitt av mørkunum) ivaleyst liggja í ovurhonds stóra týdningin sum hesir leggja í at ein ritgerð, viðgerð, grein, etc, verður Peer-reviewed, áðrenn hon kann góðtakast.

Hetta er ikki fyri niðurgera týdningin av at viðgera greinar! Men eg havi varhugan av, at hesir neyvan trúgva á týdningin av hesum sjálvur, at hetta í mongum førum, heldur er akademiskur myndugleiki, persónar ella bólkar, sum taka sær sjálvum heimild av at avgerða hvat í er mett at vera fakta og ikki, heldur enn at vísa á veruligt evidence!
Meiri innlýsandi gerst hesin trupuleiki, tá hugsa verður um, at tað í mongum førum vera persónar við stórum sympati fyri viðgerini av einum evnið, sum koma døma um skrivaðu niðurstøðuna.

Nýtist mær veruliga at nevna hvørji granskingarøkir eg havi í huga?

Hmm...

Men her er so ein listi av Peer-reviewed greinum í viðgera og jaliga umtala I.D. (Intelligent Design).

Onkur fer ivaleyst at brokka seg um, at summir av hesum ikki eru so eftirfarandi, ella akademiskir, tó so kann hetta neyvan hava stóra týdningin kortini, eftirsum at onkur ateistur, sum vanliga viðmerkir á hesum blogginum, pástendur at einum ikki nýtist tað stóra akademiska baklendið fyri at luttaka í einum peer-review. Mær vitandi, ljóðaði pástandurin, at greinar í snúgva seg um I.D. jaliga viðgera I.D. ikki eru peer-reviewed.

Men hesar eru og tær eru nógvar!

Men um I.D. nú fær slíka týdningarmikla viðger, havi eg so nakra stóra grund til at avvísa møguleikan, at I.D. er á veg at gerast framtíðar vísind?

Sí:

http://sententias.org/2012/02/15/id-papers/

Listin kann eisini lesast niðanfyri:

There’s been a long running tradition in the Darwinian anti-ID camp propounding that there are no published peer-reviewed papers on intelligent design.  Ever since this mantra was first popularly proclaimed they’ve been wrong.  Below is a list of peer-reviewed articles cataloged by the Discovery Institute.  For abstracts and more on the articles please visit their site.

Publications Supportive of Intelligent Design Published in Peer-Reviewed Scientific Journals, Conference Proceedings, or Scientific Anthologies.

1. David L. Abel, “Is Life Unique?,” Life, Vol. 2:106-134 (2012).
2. Joseph A. Kuhn, “Dissecting Darwinism,” Baylor University Medical Center Proceedings, Vol. 25(1): 41-47 (2012).
3. Douglas D. Axe, Philip Lu, and Stephanie Flatau, “A Stylus-Generated Artificial Genome with Analogy to Minimal Bacterial Genomes,” BIO-Complexity, Vol. 2011(3) (2011).
4. Stephen C. Meyer and Paul A. Nelson, “Can the Origin of the Genetic Code Be Explained by Direct RNA Templating?,” BIO-Complexity, Vol. 2011(2) (2011).
5. Ann K. Gauger and Douglas D. Axe, “The Evolutionary Accessibility of New Enzyme Functions: A Case Study from the Biotin Pathway,” BIO-Complexity, Vol. 2011(1) (2011).
6. Ann K. Gauger, Stephanie Ebnet, Pamela F. Fahey, and Ralph Seelke, “Reductive Evolution Can Prevent Populations from Taking Simple Adaptive Paths to High Fitness,” BIO-Complexity, Vol. 2010 (2) (2010).
7. Michael J. Behe, “Experimental Evolution, Loss-of-Function Mutations, and ‘The First Rule of Adaptive Evolution,’” The Quarterly Review of Biology, Vol. 85(4):1-27 (December 2010).
8. Douglas D. Axe, “The Limits of Complex Adaptation: An Analysis Based on a Simple Model of Structured Bacterial Populations,” BIO-Complexity, Vol. 2010(4):1 (2010).
9. Wolf-Ekkehard Lönnig, “Mutagenesis in Physalis pubescens L. ssp. floridana: Some further research on Dollo’s Law and the Law of Recurrent Variation,”Floriculture and Ornamental Biotechnology, 1-21 (2010).
10. George Montañez, Winston Ewert, William A. Dembski, and Robert J. Marks II, “A Vivisection of the ev Computer Organism: Identifying Sources of Active Information,” BIO-Complexity, Vol. 2010(3) (2010).
11. William A. Dembski and Robert J. Marks II, “The Search for a Search: Measuring the Information Cost of Higher Level Search,” Journal of Advanced Computational Intelligence and Intelligent Informatics, Vol. 14 (5):475-486 (2010).

Kjak í nátt: Hevur Muhammed nakrantíð liva?

Ótrúðliga spennandi kjak í kvøld. David Wood sum eisini samstarvar við okkara enska trúarverjuskúla, Robert Spencer, ein kritikkari og serfrøðingur í Islam, kjakast í kvøld móti Anjem Choudary og Omar Bakri, báðir víðagitnir leiðarir fyri einum heimsumfatandi víðgongdum islamskum felagskapið, um evnið, hevur Muhammed nakrantíð liva? 

Eg og David Wood eru ivaleyst av somu uppfatan at Muhammed er søguligur.

http://www.abnsat.com/

http://www.answeringmuslims.com/2012/04/robert-spencer-and-david-wood-vs-anjem.html

Hugsa tær: Eingin Religión

Er Kommunisma ateisma? Manifesti hjá Marx og Engels ljóðar:

“There are, besides, eternal truths, such as Freedom, Justice, etc., that are common to all states of society. But Communism abolishes eternal truths, it abolishes all religion, and all morality, instead of constituting them on a new basis; it therefore acts in contradiction to all past historical experience.”

http://www.marxists.org/archive/marx/works/1848/communist-manifesto/ch02.htm

Eg havi ikki varhugan av, at nakað upplýst menniskja heldur uppá pástandin, at øll ateisma er Kommunisma.

Rætti spurningurin vildi heldur verið: er Kommunisma ateisma?

Nógvir gudloysingar hava ilt av slíkari útsagn og velja at sigast undan veruleikanum. Hesar síggja og lesa vit vanliga framleggja alternativi, at Kommunisma ikki kann ella eigur, at bólkast sum ateistiskt, men heldur sum ein politisk og social skipan.

Tó hyggja vit at Kommunistisku tekstunum, er tað týðiligt, at Kommunisma ikki einans nøktaði seg við at avleggja og nærum útrudda alla trúgv og religión, Kommunisman inniheldur somuleiðis ateismu sum eitt grundleggjandi støði fyri alla tess áskoðan og hugburð:

"The materialistic outlook on nature," says Engels, "means no more than simply conceiving nature just as it exists, without any foreign admixture." (Marx and Engels, Vol. XIV, p. 651.)

Í hesum høpi skrivar Engels um menniskjanátturuna og persónin:

...consciousness is secondary, derivative, since it is a reflection of matter, a reflection of being...The material, sensuously perceptible world to which we ourselves belong is the only reality.... Our consciousness and thinking, however supra-sensuous they may seem, are the product of a material, bodily organ, the brain. Matter is not a product of mind, but mind itself is merely the highest product of matter." (Marx, Selected Works, Vol. I, p. 329, 332)

Eg kann tí retoriskt seta spurningin: er Kommunisma ateisma? Og svara: avgjørt! 

Tað er týðiligt í tekstinum omanfyri, at snævurskygd materialisma liggur aftan fyri lív og tilveru í einari kommunistiskari áskoðan. 

Harnæst kunnu vit seta spurningin: um pástandurin omanfyri er rættur, um ateisma, í seinastu øld, kann sigast at verða atvoldin til, at milliónir (nøkur hagtøl siga umleið 100 milliónir) vóru offur fyri kúgan, hópdrápum og fangatippum?

Um vit skulu framføra polemik soleiðis sum gudloysingar javnan gera, so er svari so avgjørt, ja!

Sum førir okkum til triðja spurningin. Hví loyva hesir ateistar sær, at loypa yvir hesa 100 ára blóðigu søgu í nýggjari tíð, fyri síðani at krøkja seg í teir ræðuleikar sum religión var atvoldin til í Miðøldini, ella í undanfarnum øldum, enntá fyri 3000 árum síðani?

Ateisturin kann takka Gudi fyri vikuskiftið

Helt hetta sitatið hjá Henny Youngman, verða rættuliga áhugavert:

"I once wanted to become an atheist, but I gave up - they have no holidays." - Henny Youngman

Eg hugsi serstakliga um vikuligar frídagar, leygardagar ella sunnudagar. Eg kann sjálvandi fara skeivur her, men mær vitandi, er tað bara Jødadómurin og Kristindómurin og Bíblian sum fastsetur ein vikuligan frídag, har endamálið eisini er at hvíla.

Í Bíbliuni var frídagurin partur av Mosaisku lógini og dagurin var sum vit síggja, tildømis, í skrivingini hjá Ignatius, Justin Martyr og Irenaeus, yvirførdur frá leygardegi til sunnudag í kristnum kredsum. 

Í Mósilógini var kravt at einki arbeiði mátti gerast hendan dagin. Heldur ikki var loyvt at bera byrðar ella ganga langar teinar. Tað var í Mósilógini enntá deyðarevsing fyri at bróta hetta boði, men ein kann bara ímynda sær hvussu gevandi henda lógin var fyri vanliga persónin, inkludera arbeiðsfólk, tænarir og eisini trælir, sum annars undan hesum høvdu trælkast og strevast frá mornið til myrkar uttan vikuliga hvíld og stegð. 

Tey fyrstu kristnu vóru jødar og kristindómurin var so at siga at ein jødisk religón nærum heila fyrsta árhundra. Tá hesar alment vóru roknaðar sum tvær ymiskar religiónir, mistu tey kristnu rættin til frídagin, heldur  ikki var sunnudagur í rómverskum høpi, roknaður sum ein kristin halgidagur ella hvíldardagur. 

Tey kristnu út frá teirra upprunalig religión, megnaðu tó seinni, undir tíð Konstantins, at kombinera endamálið við sabbatinum við sunnudags halgidagin og dagurin gjørdist ein almennur hvíludagur.

Mær er fortalt at kommunistarnir í Sovjet og ateistiska leiðslan undir fronsku kolveltingini, royndu at beina fyri bíbilsku ávirkanini og tíðskil avtóku hendan frídagin í eitt skifti. Hetta førdi við sær at borgarin nærum knekkaði av arbeiðsbyrðuni og tørvinum á hvíld og at samfelagið nærum uppsteðgaði. 

Tá gudloysingar óvitandi skjóta upp, at Kristindómur og Bíblian ikki hava gjørt annað enn at volt menniskja og samfelagið ilt, so eri sannførdur um, at hesir ikki hava hugsa hetta nóg væl ígjøgnum, og ivaleyst fegnast um hendan vikuliga hvíldardagin sum við lóg Mósesar og seinnið av kristna samfelagnum var innsettur, so at enntá gudloysingarnir nú á døgum, eftir vikuliga stríð og strev, hava rætt til og møguleikan at steðga á, anda eitt sindur, fyri síðani at taka arbeiði uppaftur, tá kroppurin einaferð er úthvíldur.

Gott vikuskifti

Hví eitt kristiligt samfelag er tryggari at liva í

Hví haldi eg at eitt kristiligt samfelag verða tryggari av vaksa upp í enn í einum gudleysum? Hetta niðanfyri sigur kanska eitt sindur, tí hetta var útsøgnin hjá einum gudloysingi á kjak.org ídag:

"Fyri at svara yvirskriftini heilt stutt, nei. Kristin fólk eru ov avmarkað í sínum humori. Man má ikki banna, man má ikki happa, man má ikki niðurgera onnur fólk...tá er einki stuttligt eftir."

Tað er vorðin ein heimur sum hesir hava at bjóða uppá.

Og er Kristindómurin óndur og avmarkaður tí ein ikki hevur loyvi at happa?

Ivaleyst vilja hesir gudloysingar nú pástanda, at talan var um sjónvarpsendingar, media og ikki barnaskúlar, fyri at taka eitt dømi. Men um nú miðlarnir taka sær rættin at happa, hvat fær so okkum at halda, at hetta ikki verður ein áhaldandi tilgongd sum kemur at gjøgnumsúrga heila samfelagið?

Í hesum høpinum, er so ikki týðiligt at talan er um ein hugburð?

Niðanfyristandandi niðrandi orðini, funnin á einum øðrum veggi á kjak.org eru enn eitt snøkt dømi:

"Blíva trúgvandi ongantíð troytt av at útstilla seg sjálvan sum óvitandi tápur? Ella er trupulleikin kanska meira tann, at tey trúgvandi sjálv ikki duga at síggja hvussu stupid tey eru, og tískil ikki vita av, at tey útstilla seg sjálv sum óvitandi tápur? Vit, sum hava ein fungerandi heila og eina vitan sum strekkir seg útum bíbliuna: er tað ikki okkara skylda áhaldandi at peika á býttleikan hjá teimum trúgvandi soleiðis at tey so við og við fáa lúka grovastu tápuligheitirnar út?"

Vísir hetta ikki bara beisku og oyðandi nátturuna í hesum nýggja rákinum, sum vit ídag kalla fyri ný-ateismuna? Hvat hevur slíkur hugburður at bjóða okkara samfelagið?

Og hví hevur ateisma slíkan tørv á at ærumeiða, happa, niðurgera og halda mótstøðufólki fyri spott og gjøldur? Tí við tíðini innsær ein, at hetta í veruleikanum er tað sum teir duga best til:

Richard Dawkins sigur hetta so ómetaliga væl:

Eg hugsi bara um orðini hjá Pætur ápostlinum í Fyrra Pætursbrævið 2: 17:

"Æri øll, elskið bróðurskapin, óttist Gud, heiðrið kongin"

William Lane Craig kjakast í København 18 apríl

Trúarverjuskúlin (so far)

Vit hava nú millum 170 til 200 luttakarir til trúarverjuskúlan og vit vænta 100 aftrat eftir summarferiuna.

Fyrsta undirvísingarkvøldið var seinasta mánaða, í Tórshavn og í Eysturoynnið.

Evnið var: Eru Evangeliini Søguliga Álítandi?

Hetta vóru nærum 3 tímar av framlegging, bólka arbeiði, í form av kjakið og spurningum (innkludera ein drekkamunn). Tey sum vit tosaðu við, hildu ómetaliga væl um evnið, at hetta var ómetaliga nýtt fyri tey og nakað sum tann einstakið eisini kann nýta í sínum gerandisdagi, annaðhvørt um ein kjakast við persónar í skúla ella arbeiðsplássi, ella um man situr á alnótini.

Tað verður eitt heilt kvøld aftrat nýtt í samband við Evangeliini, ivaleyst í mai mánaða, tá vit eisini fara at hyggja inn í tekstkritik, elstu handritini og Nýtestamentligu kanónina.

Evnið henda mánaðin er heimsmyndir: nátturulisma, ateisma, agnostisma, metoda og annað.

Tað ber annars enn til at tekna seg og tað eru enn fleiri sum tekna seg.

Ehrman móti Infidel Guy

Infidel Guy

Bart Ehrman

Hetta sjónbandið er beinleiðis stuttligt. Inniheldur eitt stutt útvarpsprát sum brádliga broytist til eitt kjak millum tekstkritikkarin Bart Ehrman og ateistin Infidel Guy.

Ehrman ein agnostikari, er nútíðar mest aktivi kritikkari av kristnu trúnnið og so er hann eisini serfrøðingur innan søguligari gransking. Tað kom tí ivaleyst rættuliga óvart á infidel Guy, at Ehrman ikki tekur undir við teimum typisku ekstremu pástandunum við oftani hoyra frá ný-ateistum.

http://www.youtube.com/watch?v=yRx0N4GF0AY

Gudloysingar argast inn á kristna lýsing

Í Toronto Kanada eru gudloysingar um at flippa út, tí niðanfyri standandi lýsingin var at lesa á einum buss stopstaði:

"Dear Jesus, My mom and dad do drugs at home and it scares me. Will you help them stop? Thank you for hearing my prayer.“Don’t worry about anything; instead, pray about everything. Tell God what you need, and thank him for all he has done. If you do this you will experience God’s peace, which is far more wonderful than the human mind can understand.”"

Ateistar pástanda at lýsingin ávirkar neyðstødd børn, um ikki at søkja sær nøktandi hjálp frá løgreglu, socialmyndleikum og aðrastaðni.

http://www.patheos.com/blogs/friendlyatheist/2012/04/05/christian-bus-ad-advises-child-with-druggie-parents-to-pray-not-call-for-help/

Sum ikki einaferð, so er gudleysi hugburðin bæði villeiðindi, fram av leypandi og tekur slett ikki hædd fyri veruleikanum.

Sjálvsagt eru bíbliu-kristin ikki av tí áskoðan, at vit ikki eiga at involvera myndugleikarnar tá vandi er fyri tildømis illgerðum og skemdargerðum, ella tá støðan hjá børnum er hættislig heima; slíkur hugburður er hvørki bíbilskur ella vanligur.  

Tað sum hesir gudloysingar ikki taka hædd fyri er, at lýsingin slett ikki er ein roynd at fráráða børnum um at leita sær hjálp frá myndugleikunum. 

Orðini 'don't worry about anything' stava frá orðum Jesusar í Markus Evangeliinum 6, har Jesus áleggur Jairus í hansara vónleysu støðu um ikki at óttast men trúgva á Gud. 

Veruleikin er at mong av hesum børnum eru í einari hættisligari og vónleysari støðu, har í so at siga eingin vil ella megnar at grípa inn.

Gudloysingar tykjast ikki at taka hædd fyri, at myndugleikar í mongum, kanska flestu førum, longu eru væl vitandi um hættisligu støðuna sum, tildømis í Onglandi har hundra túsundavís av børnum strevast í hesum ræðuleikunum dagliga; í Kanada ivaleyst tað sama. Støðan er so mikið hættislig, at myndugleikarnir hvørki hava pening, fólk, myndleika, tíð ella orku til at gera tað stóra. Tí verður eisini heitt á vanliga bretan um hjálpa myndugleikum fíggjarliga.

Hvat gera so hesir myndugleikarnir við trupuleikan? Einki!

Hvat gera gudloysingar við trupuleikan? Mær vitandi einki!

Men eg kann so tryggja hesum gudloysingum, at kristin aktivt og áhaldandi, fríðvilliga og við egnum peningi gera hópin av arbeiði fyri at lætta um og hjálpa hesum ungu og teirra hart raktu familjum. 

Eg havi búð ikki minni enn 9 ár í Onglandi, har eg eisini havi antin samstarva við, ella vitja felagskap eftir felagskap, átak eftir átak, trúboðara eftir trúboðara, sum ikki bara eggja hesum hart raktu at biðja, men eisini gera alt sum kann gerast fyri broyta uppá teirra umstøður. 

Hví? Tí hesi kristnu eru, eins og øll onnur væl vitandi um, at mynduleikarnir slett ikki megna at grípa inn í hesar umstøðurnar, ditto í Kanada. Í Onglandi har Kristindómur oftani er undir ágangi bæði lógarmessiga og í miðlunum, hava myndugleikarnir seinastu árini samstarvast við kirkjur og samkomur sum eina nærum seinastu loysn fyri at røkka út. Tann uppliving sum familja okkara hevði í býnum Halesowen í Westmidlands, var at tey lokalu kristnu samskipaðu yvir hundra áhaldandi social átøk, og tá var talan bara um býin Halesowen. Minnist meg rætt lá árliga peningaliga virði í hesum verkið (sum fevndi um West Midlands), upp ímóti 50 milliónum krónum.
Neyvan hevði nakar muta í móti um sagt var, at um eingi kristin vóru í West Midlands, so hevði West Midlands ligi í rennisteininum. 

Hmm, tað eru annars nógvir ateistar í West Midlands.

Tey 6 árini vit livdu í Birmingham, komu vit at kenna eina trúboðarafamilju, sum fríðvilliga og í fríðtíð sínari tóku sær av umleið 20 hart raktum familjum og einstaklingum.

Fylgdu hesi kristnu orðunum sum Jesus álegði Jairus á sinnið: 'óttast ikki trúgv bert'? 

Absolut!

Skal hetta skiljast sum (gudloysingurin vil verða við) at kristin bara sita passiv meðan nútíðarrákið sindrar familju og samfelag?

Absolut nei!

Niðurstøða

1. Jú kristin, sum taka orð Jesuar í álvara, óttast einki, men líta á Gud.
2. Hetta er ikki einsbetýðandi við at kristin eru passiv í samband við myndugleikarnar ella persónligari ábyrgd, heldur eru kristin vælvitandi um at myndugleikarnir ikki megna at nøkta sociala tørvin. 
3. Tí situr kristna samfelagið ikki á sínari reyv og grenjar um aðrar bólkar í onga samkenslu vísa og einki gera; ístaðin hava hesi tað sum eitt hjartamál at røkka út og tey røkka út.

At gudloysingar síðani skulu koma grenja um eina lýsing á einum bussi, eina lýsing sum eggjar børnum og ungum at biðja til Gud og ikki einki óttast, er heldur ótespuligt, ella reint sagt, so er hetta bara enn eitt dømi uppá gudleyst hyklarí. 

Eg hevði gjarna vilja sæð gudleysar forsprákarir so sum Sam Harris og Richard Dawkins skorið eitt sindur niður uppá teirra grenj og álop á religión og nýtt bara helvtina av teirra orku til umtala hættisligu viðurskiftini í okkara samfelagið, men tað passar kanska ikki inn í teirra eirindaleysu og nátturulistisku hugleiðingar av lívið og tilveru. Hvat nytta orð, tá ein einki sjálvur virkar.

Gudloysi tykist lata tey neyðstøddu eftir í rennidýkinum, samstundis sum rákið avlívar stóran riðil at teimum sum kundu verið við til byggja land (hesi hvørs virði er mær fortalt, ikki er størri enn eitt hønu egg). Stutt sagt Gudloysi er kósin í rennisteinin.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Tað vóru nakrir ateistar sum høvdu ilt av omanfyri standandi greinini.

Onkur rættaði meg í at talan var um Sam Harris, ikki Mike Harris (tað er so rætta).

Mær er seinni fortalt, at nógvir ateistar lána pengar til neyðstaddar familjur og møgulig átøk at hjálpa hesum í fáttækra londum og at Richard Dawkins hevur ein hjálpargrunn.

Men tað er bara at gleðast um.

Pigen og Ateisten

En ateist sidder ved siden af en lille pige i et passagerfly. Ateisten keder sig og vender sig mod pigen og siger: 

- Har du ikke lyst til at snakke lidt? Tiden går meget hurtigere, når man snakker med nogen.
- Pigen siger: Hvad har du lyst til at snakke om?
- Ahh jeg ved ikke rigtigt...., hvad tænker du om at der ikke findes en Gud, himmel, helvede eller liv efter døden? Spurgte ateisten.
- Ok, siger pigen. Det lyder som en spændende diskussion, men lad mig først stille dig et spørgsmål: En hest, en ko og et rådyr, spiser alle græs. Hvorfor skider hesten store hårde hestepærer, koen store bløde klatter og rådyret små hårde kuler?
Ateisten er forbløffet over pigens intelligens, tænker eftertænksomt, og siger: Hmm, jeg har ingen anelse!
Pigen: Føler du dig virkelig kvalificeret til at diskutere Gud, himmel, helvede og livet efter døden, når du ikke kan forklare en skid?

Hugleiðingar í samband við Jenis av Rana, humanistiska rákið og fosturtøku

Í farnu viku mundi kjakið um fosturtøku, ella fosturdráp sum vit siga í einum kristnum høpi, veruliga blussa uppaftur. Orsøkin skyldaðist einum úttalisi hjá Jenis av Rana, í samband trygging um arbeiðskaða. 

Eitt innlegg á portalinum lýsir og siterar úttalisi og áskoðanina hjá Jenis soleiðis:

"Vit tosa ofta um nazismuna. Men fosturtøka er ikki onki øðrvísi enn nazistarnir. So bersøgin var Jenis av Rana, tingmaður fyri Miðflokkin, í Løgtinginum í dag. Løgtingið viðgjørdi eitt uppskot um trygging ímóti arbeiðsskaða.
Tað hevði Jenis av Rana onki ímóti.
Men hann fekk snarað kjakið inn á spurningin um fosturtøku og harmaðist í hvøssum vendingum, tær fosturtøkur, sum verða framdar.
- Hetta er ein lóg, sum tryggjar tað livandi barnið, men vit hava onga lóg, sum tryggjar tað ófødda barnið.
Hann samanbar fosturtøku við gomlu nazistarnar og hann skilti ikki, at menniskjan um allan heimin kundi søkka so djúpt.
Hann vildi kortini ikki hava forboð fyri fosturtøku í Føroyum, tí so fara bara tær kvinnur, sum hava ráð til tað, bara í flogfarið til Danmarkar at fáa fosturtøkuna framda.
- Hetta fer at elva til enn størri ójavna ímillum tær vælbjargaðu kvinnur, sum hava ráð at seta seg í flogarið til Danmarkar at fáa fosturtøku, og so tær, sum ikki hava ráð til tað.
- Forboð loysir ikki trupulleikan, staðfestir hann.
Ístaðin vil hann hava sosial tiltøk sett í verk, sum hjálpa teimum, sum vilja hava fosturtøku av sosialum ávum. Og nettupp sosialar orsøkir er høvuðsorsøkin til fosturtøkur.
Hann vildi tí hava samgonguna at tryggja øllum rættin lívið, sum hann málbar seg. Næstan í øllum førum er talan um sosialar trupulleikar og teir kunnu loysast við sosialum átøkum go sostatt kunnu næstan allar fosturtøkur fyribyrgjast."

http://aktuelt.fo/grein/fosturtoka_er_onki_matari_enn_nazisman

Eg havi sum ein kristin, við tí bíbliluáskoðan at menniskja og mannalívið hevur absolut virði, eisini sum fostur, ongan kritik til tað sum Jenis hevur sagt her. Eg taki fult undir við teimum sum ikki eru vavd inn í hesa humanistisku-gudleysu hugsjónina av veruleikanum og sum uppfata menniskja sum ein vælskipaðan klump av universalum evnið, í einum alheimi og tilveru sum annars eru meiningsleys.

Ivaleyst eru ‘pro-life’ tilhengarir so sum Jenis og aðrar eisini fult vitandi um tann økjandi ræðuleikan sum annars stendst av hesi heimsmynd, tá gudloysa rákið einafer flytur rammurnar og byrjar at bólka onnur individir í menniskjasamfelagnum undir somu katagori, tað vil siga menniskju sum samfelagið ‘in the name of reason, science and humanity’ ikki vil rokna sum menniskju—yep hvar hava vit hoyrt tað fyrr?

Tí undraði tað meg tá onkur viðmerkari til úttalisi hjá Jenis skrivar heldur speirekandi:

“Eg helt at tá miðflokkurin ætlaði at gera eitt heim har man skuldi grøða samkynd, ljóðaði tað eitt sindur sum ein týningarlega. Eitt stað har man samlar øll tey fólkini, man ikki vil hava at ganga frítt, soleiðis at man kann grøða tey. Stuttligt at miðflokkurin tekur frástøðu frá nazismuni knappiliga.”

Tað er ótrúligt sum ein tráðar knappuliga kann verða vendur á høvdið og viðkomandi bara soleiðis kann ákæra mótpartin fyri akkurát tað sum hann ella hon sjálvur tekur undir við. Nú talan er um týningarlegur, so er tað neyvan Miðflokkurin, men heldur fleiritalið innan tí ateistiska, sekulera-humanistiska rákinum sum av eini ella aðrari orsøk, ynskir at avlíva hesi óføddu (ikki tí, ikki allir ateistar eru fyri fosturtøku).

Ein annar viðmerkari skrivar:

“Fosturtøka er ein týdningarmikil og kompleks debat fyri okkara samfelag, men slík ókonstruktiv innsløg sum hetta eiga ikki at fáa pláss í tí debattini. Tey hava onki at siga fyri Føroyar sum eitt modernað samfelag.”

Hetta er ein óhugnaligur hugburður, tí Nazi Týskland, saman við øðrum londum í teirra samtíð, við teirra hugið eftir at fyribeina hesum so kallaðu undirmenniskjum og teimum sum slett ikki vóru rokna sum menniskju, uppstóðu og mentu seg í einum modernaðum samfelag og í einari modernaðari tíð. Veit ikki heilt, hví hetta skal verða óviðkomandi fyri føroyingar og okkara oyggjar. Tvørtur ímóti sum vit skulu síggja í eini danskari grein niðanfyri, er hetta ómetaliga viðkomandi.

Inntil nú hevur einamest verði talan um mennskjafostur, men vandin og nátturan í hesi gudleysu tilgongdin vísir longu sín veruliga ham. Fólk flest eru kanska billaði inn og yvirbevíst um at eitt menniskjafostur í veruleikanum ikki er eitt menniskja ella persónur (í hvussu er upp til eitt vist).

Tíðin tykist tí verða komin at førka okkum eitt stíg víðari, tí nú er enntá prát um at drepa nýføðingar. Eisini hava hesir skoti upp møguleikan at bjóða okkara eldra ættarliði eina eitursproytu, fyri at sleppa okkum av við fíggjarligu ábyrgdina—hvat annað kann ein annars vænta av eini heimsmynd sum hyggur so niðrandi á tilveruna (men hatta koma vit til eina aðruferð)

Eg siti bara spyrjandi og hugsi, at tá slíkt kemur uppá tal, so vísir tað hvussu nútíðar vesturlendska samfelagið spakuliga førkar seg aftur til hugburðin sum var galdandi fyri 70-80 árum síðani í tátíðar modernistiska Europa.

So ræðuligt tað enn ljóðar, so er drápi av nýføðingum longu vorðin veruleiki í okkara modernaða (ikki-kristna) samfelagi, og nærum eingin brokkar seg (fyri at siga tað milt). Vit eru ov upptikin av peika fingur eftir Hitler og Heródes, og øsa okkum yvir at hesin Gud sum vit kortini ikki trúgva uppá í veruleikanum er ein psykopat—havi eg miðskilt okkurt her, ella er samfelag okkara og hugburðurin vorðin eitt sindur mótsigandi.

Niðanfyri er ein øtilig grein sum vísir tilgongdina á okkara Vesturlendsku (í hesum førum donskum) sjúkrahúsum, helt annars at humanisma (tí hetta er ikki Kristindómur) snúði seg um menniskjans besta (man skuldi trúð hetta niðanfyri var lygn):

Hver dag foretages der mere end to sene provokerede aborter på landets sygehuse. Hver tiende af dem er i live, når de bliver født - men de skal ikke leve, de skal dø.

Og det får de i nogle tilfælde lov til at gøre alene i hospitalernes skyllerum.

- Det er både forfærdeligt og grotesk, og det bør ikke finde sted, siger Olav Bjørn Petersen, ledende overlæge i Føtalmedicin ved Aarhus Universitets Hospital Skejby.

- Hele situationen omkring de sene aborter er væmmelig - både for forældrene og personalet. Men at lægge et lille levende væsen til at dø i et skyllerum skaber kun problemer, mener han.

Manglende retningslinjer
Problemet er, at der ikke er nogle retningslinjer, der kan guide landets jordemødre i, hvordan de skal håndteres disse sene aborter, som viser livstegn - i nogle minutter, timer eller i ganske sjældne tilfælde dage.

Da moren til barnet ikke ville have barnet hos sig, til det døde, måtte Solveig lægge det fra sig i skyllerummet, omgivet af blodige lagener og beskidte instrumenter. Her kunne det ligge og dø, mens jordemoderen støttede den sårbare kvinde inde på fødestuen.

Ifølge Solveig Madsen var det aldrig sket, hvis der havde været nogle retningslinjer, som gav hende mulighed for at være hos det døende barn, når moren ikke ville - også på trods af travlhed fødegangen.

Besnærende regelsæt
I Det Etiske Råd har man ikke taget stilling til, om et sæt overordnede retningslinjer - udstedt af Sundhedsstyrelsen eller Danske Regioner - er vejen frem, for at undgå disse scenarier.

- Alle kan forholde sig til, at det er svært at lægge et barn fra sig, som ligger og skriger. Det skal vi sigte mod ikke sker, siger formand i Det Etiske Råd Jacob Birkler.

http://ekstrabladet.dk/nyheder/samfund/article1530074.ece

Væl at merkja, skyldast hetta ikki kristnari ávirkan, at nýføðingar verða lagdir í ‘skyllerum’ at hungra seg í hel. Talan her er ikki um at verja landið í kríggj ella enntá at avrætta ein drápsmann (um ein tekur undir við slíkum). Talan er um eitt útkomi, livandi menniskja fostur; orðalagi sigur bara alt:


Da moren til barnet ikke ville have barnet hos sig, til det døde, måtte Solveig lægge det fra sig i skyllerummet, omgivet af blodige lagener og beskidte instrumenter. Her kunne det ligge og dø...


...det aldrig sket, hvis der havde været nogle retningslinjer, som gav hende mulighed for at være hos det døende barn, når moren ikke ville - også på trods af travlhed fødegangen...


Ikki bara verður barni avlíva vit at leggja tað at doyggja, tað far eisini loyvi til at doyggja einsamalt tí at ov nógv er at gera á deildini. Sjúkrasystirin sjálv tykist hava ampa av hesum, væl vitandi at hetta er eitt menniskja. Nær fóru vit frá at verða eitt etiskt samfelag til hetta?

Týðiligt, at hesin bugburður skyldast einari áskoðan, sum lítisgerð virði menniskjans og hetta er ikki ein kristin ávirkan. Aðrastaðni havi eg lisi um hetta frá einum meiri humanistiskum sjónarvinkli, sum ein vanligan nátturligan holdning í djóraheiminum, sum síðani rættvísger hugburðinum—hmm, sjálvandi um vit menniskju er í familju við tosk og makrel (sum onkrir ateistar hava sipa til) og í veruleikanum ikki eru annað enn apur úr Afrika (Dawkinsa mantra), sum Gud hjálpi mær, nú eisini lærir okkara um menniskjamoral við at eygleiða apur í djóragarðinum, so undrar tað meg slett ikki at vit førka okkum slíkar leiðir. Kanska hetta er orsøkin til at summir ateistar heldur enn fegnir vilja liva í einari kristnari allusión so at siga, alt teirra lív, enn at enda í einum slíkum samfelagsrennisteini.

Niðanfyri er tað ein sum viðgerð hugburðin hjá Alberto Giubilini og Francesca Minerva, lærd fólk sum taka undir við drápi av nýføðingum. Eg hugsi her serliga um sitatini:

"Just when you thought the religious right couldn’t get any crazier, with its personhood amendments and its attacks on contraception, here comes the academic left with an even crazier idea: after-birth abortion.

No, I didn’t make this up. “Partial-birth abortion” is a term invented by pro-lifers. But “after-birth abortion” is a term invented by two philosophers, Alberto Giubilini and Francesca Minerva. In the Journal of Medical Ethics, they propose:

[W]hen circumstances occur after birth such that they would have justified abortion, what we call after-birth abortion should be permissible. … [W]e propose to call this practice ‘after-birth abortion’, rather than ‘infanticide,’ to emphasize that the moral status of the individual killed is comparable with that of a fetus … rather than to that of a child. Therefore, we claim that killing a newborn could be ethically permissible in all the circumstances where abortion would be. Such circumstances include cases where the newborn has the potential to have an (at least) acceptable life, but the well-being of the family is at risk.

[I]n order for a harm to occur, it is necessary that someone is in the condition of experiencing that harm. If a potential person, like a fetus and a newborn, does not become an actual person, like you and us, then there is neither an actual nor a future person who can be harmed, which means that there is no harm at all. … In these cases, since non-persons have no moral rights to life, there are no reasons for banning after-birth abortions. … Indeed, however weak the interests of actual people can be, they will always trump the alleged interest of potential people to become actual ones, because this latter interest amounts to zero.

If criteria such as the costs (social, psychological, economic) for the potential parents are good enough reasons for having an abortion even when the fetus is healthy, if the moral status of the newborn is the same as that of the infant and if neither has any moral value by virtue of being a potential person, then the same reasons which justify abortion should also justify the killing of the potential person when it is at the stage of a newborn."

http://www.slate.com/articles/health_and_science/human_nature/2012/03/after_birth_abortion_the_pro_choice_case_for_infanticide_.html

Tað er ivaleyst har Richard Dawkins vildi hen, tá hann í einum práti útpenslaði virðið í menniskjalívinum:

http://kristindomur-svarar.blogspot.com/2011/12/dawkins-sigur-at-menniskjalivi-er-ikki.html

So spyrji eg, hvat bleiv av dygdum so sum moral, ábyrgd, trúfestið og sjálvuppofran? Tá menniskja bara hevur 70 ár at tveita burtur í einum meiningsleysum alheimi, so skilji eg væl hugburðin, men so sigi eg eisini Gud náði menniskja sum ‘her strevast’. 


Men heldur enn bara at loypa á hugburðin, so tykist mær so ómetaliga synd í teimum foreldrum og serstakliga mammum, sum verða drignar inn í slíkt og sita eftir við tunglyndinum, ringu samvitskuni, brotnar og einsligar.


Her kemur mær í hug orð Jesusar: 


Komi higar til Mín, øll tit, ið strevast og hava tungt at bera -- Eg skal geva tykkum hvílu! (Matteus 11: 28)

Q ástøði og tann Søguligi Jesus (eitt aftursvar til Eivind Ortind Simonsen)

Teksturin niðanfyri er higartil seinasta seinasta aftursvar mítt til Eivind Ortind Simonsen, í samband við ástøði um ‘Q’ og tann Søguliga Jesus. Eg valdi at leggja seinasta aftursvarið og eina leinkju til kjak okkara (sum tíðanverri inniheldur eitt sindur av moldkasti eisini) út á bloggin sum eitt innlegg. Orsøkin er at Eivind ivaleyst umboðar ein fleiriluta av føroyingum sum ikki hava innlit inn í granskingina og harvið bera uppá eina skeiva uppfatan av evninum.

http://kristindomur-svarar.blogspot.com/2012/03/froyski-truarverjuskulin-i-dagur-og.html

Eivind skrivar:

“Mann grevur seg bert ígjøgnum tað, sum er viðkomandi. Tað mest viðkomandi eru staðfestar ástøðir og síðan koma hypotesurnar.

Tá tað umræður søguliga Jesus, so er Q keldan ikki serliga viðkomandi, tí hon kann ikki brúkast til at tíðarfesta nakað sum helst við. 'Q' er ein hypotesa…”

Høgni svarar:

Nei Eivind, hvussu ofta skal eg siga tað, Q er ikki ein hypotesa, Q er eitt ástøði. Og Q er viðkomandi í tí søgukritisku granskingini av tí søguliga Jesus, sum ivleyst fevnir um 80 prosent av viðgerðini. Sjálv søgukritiska bíbliugranskingin er hypotetisk og ástøðilig og er viðgjørd av serfrøðingum har teir flestu ikki eru kristnir. ‘Q’ sum eitt ástøði, hevur í løtuni ómetaligan týdning í hasum høpinum, har granskarir so sum Bart Ehrman m.a. uppfata Q, Markusar Evangeliið, ávís brøv hjá Paulus og Jóhannesar Evangeliið sum óheftar fyrsta árhundra keldur, sum eru grundleggjandi í granskingini av tí Søguliga Jesus. Men tað sum eg leggi dent á er, at ‘Q’ hevur bara ikki tann stóra týdningin fyri tann søguliga Jesus, tá vit viðgera (ikki hypotesurnar) men eisini tá vit viðgera tær søguligu keldurnar. Haldi ikki at Eivind hevur sett seg inn í hendan partin av granskingini.

Trúarverjuskúlin byrjar nýtt átak í Onglandi

Vit í OM Føroyar samskipa og bjóða nú eisini fram møguleikan at verða við á einum enskum trúarverju átakið í summar, í býnum Birmingham í Bretlandi.

Skeiði varðir eina viku frá 15 til 23 juli.

Tað koma tveir víðagitnir og serkønir trúarverjar at luttaka: David Wood (PhD í filosofi og ex-ateistur) og Jay Smith sum hevur kjakast við muslimar í nærum 20 ár.

Jay Smith

Jay Smith á netinum:
http://www.youtube.com/user/PfanderFilms?feature=watch

http://debate.org.uk/new/

David Wood

David Wood á netinum:
http://www.answeringinfidels.com/

http://www.answeringmuslims.com/

http://www.youtube.com/watch?v=H7C8swDazt0&list=PL5DE4B841F29184E1&index=1&feature=plcp

http://www.youtube.com/user/Acts17Apologetics?feature=watch

Evnir viðgjørd verða:

Topics include:
Does God Exist?
Can I trust the Bible?
Why Does God allow Evil?
Who is Jesus in history?
Why Christianity?
Answering atheism.
Answering other religions.
The Bible, Christianity and Science.

Tilmelding fer fram á OM heimasíðuni:
http://www.om.org/en/mission-trip/fo/en/g1691

Case For Christ í Ebenezer 17 mars

Case for Christ, er eitt trúarverju áttak á stórskýggja, har undirvíst verður av tveimum kendum trúarverjum: ex-ateistinum Lee Strobel og Mark Mittelberg.

Tiltakið er ókeypis og døgurði verður eisini at fáa.

Tilmelding til tiltakið er at finna á heimasíðuni hjá Ebenezer, sí leinkju niðanfyri:

http://www.ebenezer.fo/Default.aspx?pageid=7552&NewsItemID=13279

http://www.ebenezer.fo/get.file?ID=8482

Lee Strobel

Mark Mittelberg